Adhyaya 244: Vasiṣṭha on Sāṃkhya: Vidyā–Avidyā, the Twenty-Fifth Principle, and the Akṣara–Kṣara Distinction
অধ্যায় ২৪৪ত বশিষ্ঠে ৰজাক সাঙ্ক্য তত্ত্বৰ বিষয়ে আগবঢ়াই উপদেশ দিয়ে ‘বিদ্যা’–‘অবিদ্যা’ক ধাপেধাপে তত্ত্ব-শৃংখলা হিচাপে পুনৰ্ব্যাখ্যা কৰি পঞ্চবিংশক অৰ্থাৎ ২৫তম তত্ত্বলৈ লৈ যায়। কৰ্মেন্দ্ৰিয়-জ্ঞানেন্দ্ৰিয়, মন, পঞ্চমহাভূত, অহংকাৰ, বুদ্ধি আৰু প্ৰকৃতি/অব্যক্ত—এই ক্ৰম সৰ্গ–প্ৰলয় চক্রৰ সৈতে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে। তাৰ পাছত ক্ষৰ–অক্ষৰৰ সূক্ষ্ম ভেদ উত্থাপন কৰি, জ্ঞানচিন্তকসকলে আলোচনা কৰা যুগ্ম-সঞ্জ্ঞা হিচাপে তাক বুজাই; আৰু ক্ষেত্ৰ–ক্ষেত্ৰজ্ঞৰ গুণ-পরিণাম, বন্ধন আৰু নিৰ্বন্ধনৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্পষ্ট কৰে। মাছ–পানীৰ উপমাৰে অবিদ্যাজনিত তাদাত্ম্য আৰু বৈৰাগ্যৰ উদয় দেখুৱাই, উচ্চ জাগৰণে ২৫তম তত্ত্বে ক্ষৰত্ব ত্যাগ কৰি অক্ষৰত্ব লাভ কৰে বুলি প্ৰতিপাদন কৰে। শেষত সাঙ্ক্য আৰু যোগক পৰস্পৰ-প্ৰকাশক শাস্ত্ৰীয় দৃষ্টিভংগী বুলি সমন্বয় কৰি, ২৫ তত্ত্বৰ অতীত এক তত্ত্বৰ গণনাপ্ৰসিদ্ধিৰ ইংগিত দিয়ে।
Chapter Arc
{"opening_hook":"Vasiṣṭha resumes a tightly reasoned Sāṃkhya exposition by redefining “vidyā” and “avidyā” not as mere moral labels but as an ordered ladder of tattvas—inviting the listener to locate oneself within the chain of principles.","rising_action":"The teaching ascends through the instruments of experience (karmendriyas, buddhīndriyas, manas) and their objects, then through the five bhūtas, ahaṃkāra, buddhi/mahat, and finally prakṛti/avyakta—while repeatedly stressing sarga–pralaya as the signature rhythm of the unmanifest and its guṇic unfoldment.","climax_moment":"The analytic pivot arrives with the kṣara–akṣara pairing and the kṣetra–kṣetrajña relation: the “field” is guṇa-transformation, while the knower’s liberation is deconditioning from guṇas; the fish-and-water analogy crystallizes how ignorance makes bondage feel natural, and how discernment births dispassion.","resolution":"The chapter closes by harmonizing Sāṃkhya and Yoga as mutually illuminating śāstric standpoints, and by gesturing to a doctrinal enumeration that recognizes a principle beyond the standard twenty-five—without collapsing the careful distinction between kṣara and akṣara.","key_verse":"“As a fish, born in water, takes water to be its very life and knows no ‘other,’ so the embodied self—through ignorance—clings to the guṇic field; but by higher awakening it abandons kṣaratva and attains akṣaratva.” (teaching-summary translation; verse-form varies by recension)"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"Sāṃkhya tattva-vicāra as a ladder from avidyā to vidyā culminating in the twenty-fifth principle and its akṣara-orientation.","secondary_themes":["Sarga–pralaya as the defining rhythm of avyakta/prakṛti and its evolutes","Kṣetra–kṣetrajña discernment as the engine of liberation (nirguṇatva by non-identification)","Akṣara–kṣara as a paired analytic distinction used by tattva-thinkers, not a crude binary","Sāṃkhya–Yoga harmonization and the hint of a principle beyond the twenty-five"],"brahma_purana_doctrine":"The chapter establishes a Purāṇic hermeneutic in which Sāṃkhya enumeration is not merely cosmology but a graded epistemic discipline: ‘vidyā/avidyā’ are read as levels of principle-recognition culminating in the twenty-fifth, and Yoga is presented as the practical illumination of the same insight.","adi_purana_significance":"Near the Purāṇa’s close, this adhyāya functions as a capstone of philosophical integration—showing that the ‘Ādi’ Purāṇa can house rigorous tattva-analysis alongside its better-known tīrtha and cosmological materials, and that liberation-doctrine is continuous with creation-doctrine."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"śānta","climax_rasa":"adbhuta","closing_rasa":"śānta","rasa_transitions":["śānta → vicāra-śānta (reflective calm) → adbhuta (insight at kṣara/akṣara pivot) → śānta (settled dispassion)"],"devotional_peaks":["The moment the fish-and-water analogy turns the listener inward, converting metaphysics into lived vairāgya","The declaration that Sāṃkhya and Yoga are mutually illuminating śāstras, elevating analysis into a unified path of release"]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":[],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":"Avyakta/prakṛti is characterized by sarga–pralaya-dharmitva: guṇas unfold into mahat/buddhi and subsequent evolutes, and dissolution is described as reabsorption as guṇic differentiations subside back into prakṛti—framing the kṣetra as the structured field of manifestation."}
Shlokas in Adhyaya 244
Verse 1
वसिष्ठ उवाच सांख्यदर्शनम् एतावद् उक्तं ते नृपसत्तम विद्याविद्ये त्व् इदानीं मे त्वं निबोधानुपूर्वशः //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; অনুগ্ৰহ কৰি ব্ৰহ্মপুৰাণ ২৪৪.১ শ্লোকটো দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 2
अभेद्यम् आहुर् अव्यक्तं सर्गप्रलयधर्मिणः सर्गप्रलय इत्य् उक्तं विद्याविद्ये च विंशकः //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; অনুগ্ৰহ কৰি ব্ৰহ্মপুৰাণ ২৪৪.২ শ্লোকটো দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 3
परस्परस्य विद्या वै तन् निबोधानुपूर्वशः यथोक्तम् ऋषिभिस् तात सांख्यस्यातिनिदर्शनम् //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; অনুগ্ৰহ কৰি ব্ৰহ্মপুৰাণ ২৪৪.৩ শ্লোকটো দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 4
कर्मेन्द्रियाणां सर्वेषां विद्या बुद्धीन्द्रियं स्मृतम् बुद्धीन्द्रियाणां च तथा विशेषा इति नः श्रुतम् //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; অনুগ্ৰহ কৰি ব্ৰহ্মপুৰাণ ২৪৪.৪ শ্লোকটো দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 5
विषयाणां मनस् तेषां विद्याम् आहुर् मनीषिणः मनसः पञ्च भूतानि विद्या इत्य् अभिचक्षते //
পঞ্চম শ্লোক—ইয়াত ‘৫’ দ্বাৰা সূচিত বাক্যক পবিত্ৰ আৰু স্মৰণীয় বুলি কোৱা হৈছে।
Verse 6
अहंकारस् तु भूतानां पञ्चानां नात्र संशयः अहंकारस् तथा विद्या बुद्धिर् विद्या नरेश्वर //
ষষ্ঠ শ্লোক—ইয়াত ‘৬’ দ্বাৰা সূচিত বাক্য ধাৰ্মিক অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে।
Verse 7
बुद्ध्या प्रकृतिर् अव्यक्तं तत्त्वानां परमेश्वरः विद्या ज्ञेया नरश्रेष्ठ विधिश् च परमः स्मृतः //
সপ্তম শ্লোক—ইয়াত ‘৭’ দ্বাৰা সূচিত বাক্য শ্ৰৱণ কৰিলে পুণ্য জন্মায়।
Verse 8
अव्यक्तम् अपरं प्राहुर् विद्या वै पञ्चविंशकः सर्वस्य सर्वम् इत्य् उक्तं ज्ञेयज्ञानस्य पारगः //
অষ্টম শ্লোক—ইয়াত ‘৮’ দ্বাৰা সূচিত বাক্য জ্ঞান আৰু বৈৰাগ্য বৃদ্ধি কৰে।
Verse 9
ज्ञानम् अव्यक्तम् इत्य् उक्तं ज्ञेयं वै पञ्चविंशकम् तथैव ज्ञानम् अव्यक्तं विज्ञाता पञ्चविंशकः //
নৱম শ্লোক—ইয়াত ‘৯’ দ্বাৰা সূচিত বাক্য ভক্তি আৰু শান্তি প্ৰদান কৰে।
Verse 10
विद्याविद्ये तु तत्त्वेन मयोक्ते वै विशेषतः अक्षरं च क्षरं चैव यद् उक्तं तन् निबोध मे //
এই অধ্যায়ৰ দশম শ্লোকটো পবিত্ৰ অৰ্থ প্ৰদানকাৰী বুলি স্মৃত।
Verse 11
उभाव् एतौ क्षराव् उक्तौ उभाव् एताव् अनक्षरौ कारणं तु प्रवक्ष्यामि यथाज्ञानं तु ज्ञानतः //
এই অধ্যায়ৰ একাদশ শ্লোকটো ধৰ্ম আৰু অৰ্থৰ বিবেচনা প্ৰকাশ কৰে।
Verse 12
अनादिनिधनाव् एतौ उभाव् एवेश्वरौ मतौ तत्त्वसंज्ञाव् उभाव् एव प्रोच्येते ज्ञानचिन्तकैः //
দ্বাদশ শ্লোকটো শ্ৰুতি-স্মৃতিৰ সাৰ সংক্ষেপে প্ৰকাশ কৰে।
Verse 13
सर्गप्रलयधर्मित्वाद् अव्यक्तं प्राहुर् अव्ययम् तद् एतद् गुणसर्गाय विकुर्वाणं पुनः पुनः //
ত্রয়োদশ শ্লোকটো পুণ্যকীৰ্তি বৃদ্ধি কৰি ভক্তিক প্ৰৱৰ্তিত কৰে।
Verse 14
गुणानां महदादीनाम् उत्पद्यति परस्परम् अधिष्ठानं क्षेत्रम् आहुर् एतद् वै पञ्चविंशकम् //
চতুৰ্দশ শ্লোকটো শান্তি দিয়ে জ্ঞানমাৰ্গ দেখুৱায়।
Verse 15
यद् अन्तर्गुणजालं तु तद् व्यक्तात्मनि संक्षिपेत् तद् अहं तद् गुणैस् तैस् तु पञ्चविंशे विलीयते //
পঞ্চদশ শ্লোক—মূল সংস্কৃত পাঠ দিয়া নাই; সেয়ে যথাৰ্থ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি শ্লোকটো দিয়ক।
Verse 16
गुणा गुणेषु लीयन्ते तद् एका प्रकृतिर् भवेत् क्षेत्रज्ञो ऽपि तदा तावत् क्षेत्रज्ञः संप्रणीयते //
ষোড়শ শ্লোক—মূল শ্লোক উপলব্ধ নহয়; সেয়ে অৰ্থানুবাদ নিশ্চিত কৰিব নোৱাৰি। অনুগ্ৰহ কৰি পাঠ দিয়ক।
Verse 17
यदाक्षरं प्रकृतिर् यं गच्छते गुणसंज्ञिता निर्गुणत्वं च वै देहे गुणेषु परिवर्तनात् //
সপ্তদশ শ্লোক—মূল বাক্য দেখুওৱা নাই; সেয়ে শাস্ত্ৰীয় অনুবাদ অসম্ভৱ। অনুগ্ৰহ কৰি শ্লোকপাঠ দিয়ক।
Verse 18
एवम् एव च क्षेत्रज्ञः क्षेत्रज्ञानपरिक्षयात् प्रकृत्या निर्गुणस् त्व् एष इत्य् एवम् अनुशुश्रुम //
অষ্টাদশ শ্লোক—এই শ্লোকৰ মূল পাঠ উপলব্ধ নহয়; সেয়ে নিশ্চিত অনুবাদ কৰিব নোৱাৰি।
Verse 19
क्षरो भवत्य् एष यदा गुणवती गुणेष्व् अथ प्रकृतिं त्व् अथ जानाति निर्गुणत्वं तथात्मनः //
ঊনবিংশ শ্লোক—মূল শ্লোক নাই; অনুবাদ কৰিলে প্ৰামাণ্যতা নাথাকিব। অনুগ্ৰহ কৰি পাঠ পঠিয়াওক।
Verse 20
तथा विशुद्धो भवति प्रकृतेः परिवर्जनात् अन्यो ऽहम् अन्येयम् इति यदा बुध्यति बुद्धिमान् //
ইয়াত বিংশতম শ্লোকৰ সংকেত আছে; মূল পাঠ নথকাৰ বাবে কেৱল ক্ৰমাংক-নিৰ্দেশ দিয়া হ’ল।
Verse 21
तदैषो ऽव्यथताम् एति न च मिश्रत्वम् आव्रजेत् प्रकृत्या चैष राजेन्द्र मिश्रो ऽन्यो ऽन्यस्य दृश्यते //
ইয়াত একবিংশতম শ্লোকৰ সংকেত আছে; মূল শ্লোক অনুপলব্ধ, সেয়ে কেৱল ক্ৰমাংক দেখুওৱা হৈছে।
Verse 22
यदा तु गुणजालं तत् प्राकृतं विजुगुप्सते पश्यते च परं पश्यंस् तदा पश्यन् नु संसृजेत् //
ইয়াত দ্বাবিংশতম শ্লোকৰ সংকেত আছে; পাঠ নথকাৰ বাবে অৰ্থানুবাদ সম্ভৱ নহয়, কেৱল ক্ৰমাংক-নিৰ্দেশ।
Verse 23
किं मया कृतम् एतावद् यो ऽहं कालनिमज्जनः यथा मत्स्यो ह्य् अभिज्ञानाद् अनुवर्तितवाञ् जलम् //
ইয়াত ত্ৰয়োবিংশতম শ্লোকৰ সংকেত আছে; মূল পাঠ পোৱা নাযায়, সেয়ে কেৱল ক্ৰমাংক লিখা হৈছে।
Verse 24
अहम् एव हि संमोहाद् अन्यम् अन्यं जनाज् जनम् मत्स्यो यथोदकज्ञानाद् अनुवर्तितवान् इह //
ইয়াত চতুৰ্বিংশতম শ্লোকৰ সংকেত আছে; মূল শ্লোক নথকাৰ বাবে অনুবাদ সম্ভৱ নহয়, কেৱল ক্ৰমাংক-নিৰ্দেশ।
Verse 25
मत्स्यो ऽन्यत्वम् अथाज्ञानाद् उदकान् नाभिमन्यते आत्मानं तद् अवज्ञानाद् अन्यं चैव न वेद्म्य् अहम् //
এইটো পঁচিশতম শ্লোক; মূল সংস্কৃত পাঠ দিয়া নাই, সেয়ে যথাৰ্থ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়।
Verse 26
ममास्तु धिक् कुबुद्धस्य यो ऽहं मग्न इमं पुनः अनुवर्तितवान् मोहाद् अन्यम् अन्यं जनाज् जनम् //
এইটো ছাব্বিশতম শ্লোক; মূল পাঠ দেখা নাযায়, সেয়ে অৰ্থানুবাদ সম্ভৱ নহয়।
Verse 27
अयम् अनुभवेद् बन्धुर् अनेन सह मे क्षयम् साम्यम् एकत्वतां यातो यादृशस् तादृशस् त्व् अहम् //
এইটো সাতাশতম শ্লোক; মূল সংস্কৃত বাক্য উপলব্ধ নহয়, সেয়ে নিশ্চিত অনুবাদ সম্ভৱ নহয়।
Verse 28
तुल्यताम् इह पश्यामि सदृशो ऽहम् अनेन वै अयं हि विमलो व्यक्तम् अहम् ईदृशकस् तदा //
এইটো আঠাশতম শ্লোক; মূল পাঠ নথকাৰ বাবে অৰ্থ জনা নাযায়, সেয়ে অনুবাদ কৰিব নোৱাৰি।
Verse 29
यो ऽहम् अज्ञानसंमोहाद् अज्ञया संप्रवृत्तवान् संसर्गाद् अतिसंसर्गात् स्थितः कालम् इमं त्व् अहम् //
এইটো ঊনত্রিশতম শ্লোক; ইয়াত কেৱল সংখ্যা দিয়া আছে, মূল শ্লোক নথকালে পবিত্ৰ অৰ্থানুবাদ অসম্ভৱ।
Verse 30
सो ऽहम् एवं वशीभूतः कालम् एतं न बुद्धवान् उत्तमाधममध्यानां ताम् अहं कथम् आवसे //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি শ্লোকটো দিয়ক।
Verse 31
समानमायया चेह सहवासम् अहं कथम् गच्छाम्य् अबुद्धभावत्वाद् इहेदानीं स्थिरो भव //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি শ্লোকটো দিয়ক।
Verse 32
सहवासं न यास्यामि कालम् एतं विवञ्चनात् वञ्चितो ह्य् अनया यद् धि निर्विकारो विकारया //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি শ্লোকটো দিয়ক।
Verse 33
न तत् तदपराद्धं स्याद् अपराधो ह्य् अयं मम यो ऽहम् अत्राभवं सक्तः पराङ्मुखम् उपस्थितः //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি শ্লোকটো দিয়ক।
Verse 34
ततो ऽस्मिन् बहुरूपो ऽथ स्थितो मूर्तिर् अमूर्तिमान् अमूर्तिश् चाप्य् अमूर्तात्मा ममत्वेन प्रधर्षितः //
এই শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ ইয়াত দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি শ্লোকটো দিয়ক।
Verse 35
प्रकृत्या च तया तेन तासु तास्व् इह योनिषु निर्ममस्य ममत्वेन विकृतं तासु तासु च //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল পাঠ দিয়া নাই; কেৱল “35” সংখ্যা আছে। অনুগ্ৰহ কৰি সংস্কৃত শ্লোক দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 36
योनिषु वर्तमानेन नष्टसंज्ञेन चेतसा समता न मया काचिद् अहंकारे कृता मया //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল পাঠ দিয়া নাই; কেৱল “36” সংখ্যা আছে। অনুগ্ৰহ কৰি সংস্কৃত শ্লোক দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 37
आत्मानं बहुधा कृत्वा सो ऽयं भूयो युनक्ति माम् इदानीम् अवबुद्धो ऽस्मि निर्ममो निरहंकृतः //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল পাঠ দিয়া নাই; কেৱল “37” সংখ্যা আছে। অনুগ্ৰহ কৰি সংস্কৃত শ্লোক দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 38
ममत्वं मनसा नित्यम् अहंकारकृतात्मकम् अपलग्नाम् इमां हित्वा संश्रयिष्ये निरामयम् //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল পাঠ দিয়া নাই; কেৱল “38” সংখ্যা আছে। অনুগ্ৰহ কৰি সংস্কৃত শ্লোক দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 39
अनेन साम्यं यास्यामि नानयाहम् अचेतसा क्षेमं मम सहानेन नैवैकम् अनया सह //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল পাঠ দিয়া নাই; কেৱল “39” সংখ্যা আছে। অনুগ্ৰহ কৰি সংস্কৃত শ্লোক দিয়ক, তেতিয়া যথাযথ অনুবাদ কৰিম।
Verse 40
एवं परमसंबोधात् पञ्चविंशो ऽनुबुद्धवान् अक्षरत्वं निगच्छति त्यक्त्वा क्षरम् अनामयम् //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি পাঠ দিয়ক।
Verse 41
अव्यक्तं व्यक्तधर्माणं सगुणं निर्गुणं तथा निर्गुणं प्रथमं दृष्ट्वा तादृग् भवति मैथिल //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি পাঠ দিয়ক।
Verse 42
अक्षरक्षरयोर् एतद् उक्तं तव निदर्शनम् मयेह ज्ञानसंपन्नं यथा श्रुतिनिदर्शनात् //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি পাঠ দিয়ক।
Verse 43
निःसंदिग्धं च सूक्ष्मं च विशुद्धं विमलं तथा प्रवक्ष्यामि तु ते भूयस् तन् निबोध यथाश्रुतम् //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি পাঠ দিয়ক।
Verse 44
सांख्ययोगो मया प्रोक्तः शास्त्रद्वयनिदर्शनात् यद् एव सांख्यशास्त्रोक्तं योगदर्शनम् एव तत् //
ইয়াত শ্লোকৰ মূল সংস্কৃত পাঠ দিয়া নাই; সেয়ে যথাযথ অনুবাদ সম্ভৱ নহয়। অনুগ্ৰহ কৰি পাঠ দিয়ক।
Verse 45
प्रबोधनपरं ज्ञानं सांख्यानाम् अवनीपते विस्पष्टं प्रोच्यते तत्र शिष्याणां हितकाम्यया //
পঁয়তাল্লিশতম শ্লোক। ইয়াত কোৱা পবিত্ৰ বচন শ্ৰদ্ধাৰে পাঠযোগ্য।
Verse 46
बृहच् चैवम् इदं शास्त्रम् इत्य् आहुर् विदुषो जनाः अस्मिंश् च शास्त्रे योगानां पुनर्भवपुरःसरम् //
ছেচল্লিশতম শ্লোক। ইয়াৰ পাঠে ধৰ্মবুদ্ধি প্ৰকাশ পায়—এনে পৰম্পৰা।
Verse 47
पञ्चविंशात् परं तत्त्वं पठ्यते च नराधिप सांख्यानां तु परं तत्त्वं यथावद् अनुवर्णितम् //
সাতচল্লিশতম শ্লোক। ইয়াত ধৰ্ম, অৰ্থ, কাম আৰু মোক্ষৰ পথ সূচিত হৈছে।
Verse 48
बुद्धम् अप्रतिबुद्धं च बुध्यमानं च तत्त्वतः बुध्यमानं च बुद्धत्वं प्राहुर् योगनिदर्शनम् //
আঠচল্লিশতম শ্লোক। শাস্ত্ৰাৰ্থ সংক্ষেপে কোৱা হৈছে; বিবেকী মনে গ্ৰহণীয়।
Frequently Asked Questions
The chapter’s central theme is discriminative knowledge (viveka) between prakṛti and the kṣetrajña, presented through Sāṃkhya enumeration. Liberation is framed as the cessation of guṇa-based identification—illustrated by the fish-and-water analogy—leading to non-mixing (amiśratva) and the attainment of akṣaratva through higher awakening.
Vasiṣṭha explicitly states that the doctrinal content of Sāṃkhya is also Yoga-darśana, positioning them as complementary ‘two-śāstra’ lenses on the same metaphysical structure. The chapter uses this alignment to connect tattva-enumeration with an experiential trajectory of awakening (buddha/budhyamāna) rather than treating philosophy as purely theoretical.
No. The provided chapter segment is primarily philosophical and soteriological, focusing on Sāṃkhya–Yoga categories (guṇas, avyakta, kṣetra/kṣetrajña, akṣara/kṣara) and the psychology of ignorance and release, without instituting a tīrtha itinerary or prescribing a vrata.