स्वायंभुवो मनुः पूर्वं मनुः स्वारोचिषस्ततः । औत्तमस्तामसश्चैव रैवतश्चाक्षुषस्ततः
svāyaṃbhuvo manuḥ pūrvaṃ manuḥ svārociṣastataḥ | auttamastāmasaścaiva raivataścākṣuṣastataḥ
最初是自生者摩奴(Svāyambhuva Manu);其后是光辉摩奴(Svārociṣa Manu)。再后为奥多摩(Auttama)与塔摩萨(Tāmasa),继而依次为赖瓦塔(Raivata)与恰克舒沙(Cākṣuṣa)。
Skanda (deduced from Prabhāsakṣetra-māhātmya narrative context)
Tirtha: Prabhāsa
Type: kshetra
Listener: Sage/audience
Scene: A scroll unfurls showing six Manus as luminous figures in sequence, each holding a dharma-staff or manuscript; behind them a faint coastal Prabhāsa horizon suggests continuity of sacred place through their reigns.
Dharma is preserved across successive ages through divinely appointed lawgivers (Manus), showing continuity of moral order.
The chapter sits within the glory-literature of Prabhāsakṣetra, though this verse itself is a genealogical/cosmological enumeration.
None; it lists the Manus in sequence.