भरतस्य मातृसदनगमनं कैकेय्या दारुणवृत्तान्तकथनं च
Bharata in Kaikeyi’s apartments: revelation of Daśaratha’s death and Rāma’s exile
या गतिस्सर्वभूतानां तां गतिं ते पिता गतः।
राजा महत्मा तेजस्वी यायजूकस्सतां गतिः।।2.72.15।।
yā gatis sarvabhūtānāṃ tāṃ gatiṃ te pitā gataḥ |
rājā mahātmā tejasvī yāyajūkas satāṃ gatiḥ || 2.72.15 ||
你父王已赴一切众生共同的归宿。那位国王心量宏大、光辉炽盛,恒常奉行祭祀,是贤善之人的依怙。
Your high-souled, brilliant father ever engaged in performing sacrifices and a refuge for the virtuous people, went the inevitable way every living being must follow (attained heaven).
Dharma is framed against impermanence: even righteous kings meet mortality, so one must act with Satya and duty rather than attachment.
Kaikeyī informs Bharata that Daśaratha has died.
Daśaratha’s kingly virtue—radiance, sacrificial piety, and being a refuge for the good.