Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 3

Dīkṣā, Mantra-Types, Mantra-Doṣas, and Qualifications of Ācārya–Śiṣya

मननं सर्ववेदित्वं त्राणं संखार्यनुग्रहः । मननात्त्राणधर्मत्त्वान्मंत्र इत्यभिधीयते ॥ ३ ॥

mananaṃ sarvaveditvaṃ trāṇaṃ saṃkhāryanugrahaḥ | mananāttrāṇadharmattvānmaṃtra ityabhidhīyate || 3 ||

因为它应当被观想省思(manana),又具护佑之性(trāṇa),故名为“真言(mantra)”:由观想而得遍知诸吠陀之智,由护持之力而赐修行者以恩佑。

मननम्reflection/pondering
मननम्:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootमनन (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति, एकवचन
सर्ववेदित्वम्omniscience/knowing all
सर्ववेदित्वम्:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootसर्व + वेदित्व (प्रातिपदिक-समास)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; समासः: सर्वं वेदितुम्/वेदित्वम् (sense: knowing all)
त्राणम्protection
त्राणम्:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootत्राण (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन
संखार्यनुग्रहःfavor/grace (connected with saṃkhārya/saṃskārya)
संखार्यनुग्रहः:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootसंखार्य + अनुग्रह (प्रातिपदिक-समास)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; समासः: संखार्यस्य/संस्कार्यस्य अनुग्रहः (determinative)
मननात्from reflection
मननात्:
Apadana (अपादान)
TypeNoun
Rootमनन (प्रातिपदिक)
Formनपुंसकलिङ्ग, पञ्चमी-विभक्ति (अपादान), एकवचन
त्राणधर्मत्त्वात्because of having the nature of protection
त्राणधर्मत्त्वात्:
Hetu (हेतु)
TypeNoun
Rootत्राण + धर्मत्व (प्रातिपदिक-समास)
Formनपुंसकलिङ्ग, पञ्चमी-विभक्ति, एकवचन; समासः: त्राणस्य धर्मत्वम् (the nature/property of protection)
मन्त्रःmantra
मन्त्रः:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootमन्त्र (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-विभक्ति, एकवचन
इतिthus
इति:
Sambandha (सम्बन्ध)
TypeIndeclinable
Rootइति (अव्यय)
Formअव्यय; उद्धरणसूचक (quotative)
अभिधीयतेis called/denoted
अभिधीयते:
Kriyā (क्रिया)
TypeVerb
Rootअभि-धा (धातु)
Formलट् (present), आत्मनेपद, प्रथमपुरुष, एकवचन; कर्मणि/भावे प्रयोग (is called)

Sanatkumara (in dialogue with Narada)

Vrata: none

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: adbhuta

N
Narada
S
Sanatkumara

FAQs

It defines “mantra” by its two core functions—deep contemplation (manana) that yields Vedic insight, and protection (trāṇa) that safeguards and uplifts the practitioner through divine grace.

By presenting mantra as a vehicle of anugraha (grace), the verse aligns mantra-practice with devotional reliance: sincere contemplation and repetition invite protective divine favor, which supports steady remembrance and surrender.

It highlights a technical lakṣaṇa (definition) used in Vedic disciplines: mantra is validated by correct reflective engagement (manana) and its efficacy as protective power (trāṇa), foundational to ritual application and disciplined recitation.