योगस्वरूप-धारणा-समाधि-वर्णनम् (केशिध्वजोपदेशः)
किरीटचारुकेयूरकटकादिविभूषितम् । शार्ङ्गशङ्खगदाखड्गप्रकाशवलयाञ्चितम् ॥ ६० ॥
kirīṭacārukeyūrakaṭakādivibhūṣitam | śārṅgaśaṅkhagadākhaḍgaprakāśavalayāñcitam || 60 ||
祂戴着华美的宝冠,臂钏、手镯等诸般庄严具;周身环映着光辉的圣徽——Śārṅga神弓、法螺、金刚杵般的神杵(钺槌)与宝剑。
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: adbhuta
It directs the mind to a concrete, auspicious form of Lord Viṣṇu—ornamented and bearing divine emblems—supporting devotional meditation (dhyāna) that purifies the heart and leads toward mokṣa.
By describing Viṣṇu’s recognizable attributes (crown, ornaments, and weapons), it enables focused remembrance (smaraṇa) and visualization, a key bhakti practice for steadying devotion and dissolving worldly distraction.
Primarily śikṣā/phonetics and correct recitation value is implied through precise naming of emblems (Śārṅga, śaṅkha, gadā, khaḍga), supporting accurate mantra-led dhyāna; no direct technical instruction in a Vedāṅga is given in this verse.