The Outline (Anukramaṇī) of the Vāyavīya (Vāyu) Purāṇa
चतुर्विंशतिसाहस्रं तत्पुराणं प्रकीर्तितम् । श्वेतकल्पप्रसंगेन धर्मानत्राह मारुतः ॥ २ ॥
caturviṃśatisāhasraṃ tatpurāṇaṃ prakīrtitam | śvetakalpaprasaṃgena dharmānatrāha mārutaḥ || 2 ||
此往世书被宣称共有二万四千颂。在此,因缘于白劫(Śvetakalpa),摩鲁多(风神伐由)宣说了达摩之法则。
Narada (narrating/quoting the Purāṇic tradition, referencing Vāyu/Māruta)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It frames Dharma as the core subject matter delivered within a specific cosmic cycle (Śvetakalpa) and preserves the Purāṇic tradition by stating the text’s canonical extent (24,000 verses).
Indirectly: by emphasizing Dharma as the teaching conveyed in the Purāṇic setting, it supports Bhakti as a disciplined path grounded in righteous conduct rather than sentiment alone.
It points to Purāṇic anukramaṇikā-style cataloging—textual enumeration and contextual placement by kalpa—which aligns with traditional methods of organizing and transmitting sacred literature (a practical archival/disciplinary aid rather than a ritual instruction).