Adhyaya 57 — The Ninefold Divisions of Bharata: Mountains, Rivers, and Peoples
विस्तारोच्छ्रयिणो रम्या विपुलाश्चात्र सानवः ।
कोलाहलः सवैभ्राजो मन्दरो दर्दुराचलः ॥
vistārocchrayiṇo ramyā vipulāś cātra sānavaḥ | kolāhalaḥ savaibhrājo mandaro dardurācalaḥ ||
此处有悦目而广阔的山脉,绵延广大、巍峨高耸,并具诸多山脊:科拉哈拉(Kolāhala)、外布拉阇(Vaibhrāja)、曼陀罗(Mandara)以及达尔杜拉(Dardura)山。
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Naming and praising the land’s features reinforces a sacralized ecology: mountains are not inert matter but revered presences within a dharmic world.
‘Sthāna’—regional description and cataloguing.
The ‘high and expansive’ mountains can symbolize expanded consciousness and elevated aspiration; ridges (sānu) suggest stages or ‘levels’ of ascent.