प्रतर्दनो दिवोदास: सुदास: कोसलेश्वर: । ऐलो नलश्न राजर्षिमिनुश्चैव प्रजापति:
pratardano divodāsaḥ sudāsaḥ kosaleśvaraḥ | ailo nalaś ca rājarṣir manuś caiva prajāpatiḥ ||
毗湿摩说道:“再听这些王仙之名:普罗塔尔达那(Pratardana);提婆陀娑(Divodāsa);憍萨罗之主苏陀娑(Sudāsa);阿伊拉(Aila,即普鲁罗婆娑 Purūravas);那罗王(Nala);以及生主摩奴(Manu,Prajāpati)。这些以及《往世书》(Purāṇa)中屡被称颂的其他古代有德之王,皆堪追念。若有人每日清晨起身,沐浴自净,于晨昏二时诵念这些名号,便能分得法(dharma)之果。”
भीष्म उवाच
Remembering and reciting the names of exemplary dharmic rulers is presented as a meritorious practice: it cultivates reverence for righteous kingship and makes the reciter a participant in the fruits of dharma.
Bhīṣma continues a catalog of ancient royal sages, naming several renowned kings and Manu, and concludes with the injunction that daily, purified recitation of such names at dawn and dusk yields religious merit.