कौमोदकीकराः सर्वे पक्षिणो गरुडध्वजाः । शुभे विष्णुपुरे विष्णुर्जायते तत्र मानवाः
kaumodakīkarāḥ sarve pakṣiṇo garuḍadhvajāḥ | śubhe viṣṇupure viṣṇurjāyate tatra mānavāḥ
Tất cả đều trở thành người mang chùy Kaumodakī; loài chim cũng mang dấu ấn cờ hiệu của Garuḍa. Trong thành Viṣṇu cát tường ấy, con người sinh ra với bản tính và định mệnh thuộc về Viṣṇu.
Brahmā (deduced; Vaiṣṇavakhaṇḍa dialogue style)
Tirtha: Viṣṇupura (Ayodhyā-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A radiant Ayodhyā/Viṣṇupura suffused with Viṣṇu’s presence; beings appear with Vaiṣṇava emblems—mace-bearing forms, Garuḍa-banner motifs on birds—suggesting the city’s transfiguring sanctity.
Association with Viṣṇu’s sacred city elevates beings toward Viṣṇu’s attributes, identity, and realm.
Ayodhyā as Viṣṇupura, in the ongoing praise connected to Svargadvāra.
None explicitly; the verse uses Vaiṣṇava iconography (Kaumodakī, Garuḍa) to describe the fruit of proximity.