स्थापयित्वेश्वरं श्वेतशैले बलिविरोचनौ । उभावपि हि संजातावमरौ बलिनां वरौ
sthāpayitveśvaraṃ śvetaśaile balivirocanau | ubhāvapi hi saṃjātāvamarau balināṃ varau
Sau khi an vị Đức Chúa trên núi Śvetaśaila, Bali và Virocana—cả hai—đều trở nên bất tử, bậc tối thắng trong hàng những kẻ hùng mạnh.
Deductive: Narratorial voice within Prabhāsakṣetramāhātmya (speaker not explicit in this verse)
Tirtha: Śvetaśaila-īśvara (liṅga at Śvetaśaila)
Type: peak
Listener: Devī/Umā (implied by surrounding address in chapter)
Scene: On a pale-white hill (Śvetaśaila), Bali and Virocana perform solemn liṅga-pratiṣṭhā with offerings; the installed Śiva radiates, conferring deathlessness; attendants hold kalaśas, lamps, and bilva leaves.
Śiva worship transcends birth and lineage; even famed mighty beings gain exalted states through devotion and installation of the Lord.
Śvetaśaila, highlighted as a locale sanctified by Īśvara-pratiṣṭhā.
Īśvara-sthāpana (establishing the Lord/Śiva) at Śvetaśaila.