विवर्णवदनं दृष्ट्वा वाष्पपूर्णेक्षणं तदा । बान्धवैः सहितं सर्वैर्दारैर्भृत्यैस्तथा सुतैः
vivarṇavadanaṃ dṛṣṭvā vāṣpapūrṇekṣaṇaṃ tadā | bāndhavaiḥ sahitaṃ sarvairdārairbhṛtyaistathā sutaiḥ
Bấy giờ, thấy ông mặt mày tái nhợt, đôi mắt đẫm lệ, lại được vây quanh bởi hết thảy thân quyến, cùng với vợ, gia nhân và các con—
Narrator (contextual, Sūta continuing)
Scene: Caṇḍaśarman appears pale and tearful, surrounded by relatives—wife, sons, and servants—forming a circle of concern as Puṣpa arrives.
Purāṇic storytelling highlights how personal suffering is communal, preparing the ground for grace and dharmic resolution.
Indirectly within the Hāṭakeśvara-kṣetra Māhātmya narrative setting.
None; the verse describes the emotional and social scene.