Shloka 3
स्त्रीपर्व १: धृतराष्ट्रशोकः संजयाश्वासनं च
Strī Parva 1: Dhṛtarāṣṭra’s Lament and Saṃjaya’s Consolation
अश्वृत्थाम्न: श्रुतं कर्म शापादन्योन्यकारितात् । वृत्तान्तमुत्तरं ब्रूहि यदभाषत संजय:,अश्व॒त्थामाको श्रीकृष्णसे और पाण्डवोंको अश्वत्थामासे जो परस्पर शाप प्राप्त हुए थे, वहाँतक मैंने अश्वत्थामाकी करतूत सुन ली। अब उसके बादका वृत्तान्त बताइये कि संजयने धृतराष्ट्रसे क्या कहा?
Janamejaya uvāca | Aśvatthāmnaḥ śrutaṃ karma śāpād anyonyakāritāt | vṛttāntam uttaraṃ brūhi yad abhāṣata Sañjayaḥ ||
Janamejaya nói: “Ta đã nghe về hành vi của Aśvatthāman và những lời nguyền rủa lẫn nhau phát sinh từ lời nguyền ấy. Nay hãy kể tiếp điều xảy ra sau đó—Sañjaya đã thuật lại thêm những gì (với Dhṛtarāṣṭra)?”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grave actions (karma) can culminate in reciprocal consequences such as curses, and it frames ethical inquiry: the listener seeks the ‘next’ outcome, implying that deeds and their moral fallout unfold in a continuing chain.
Janamejaya, hearing the prior episode about Aśvatthāman and the mutual curse, asks the narrator to continue the story and specifically to report what Sañjaya said to Dhṛtarāṣṭra afterward.