Śalya-hatānantarāṇi: Madrarāja-padānugānāṃ praskandana and the Pandava counter-encirclement (शल्यहतानन्तराणि—मद्रराजपदानुगानां प्रस्कन्दनम्)
मद्राधिपश्चापि युधिष्ठिरस्य शरैश्नतुर्भि्निजघान वाहान् | वाहांश्व हत्वा व्यकरोन्महात्मा योधक्षयं धर्मसुतस्य राज्ञ:
madrādhipaś cāpi yudhiṣṭhirasya śaraiś caturbhir nijaghāna vāhān | vāhāṃś ca hatvā vyakarot mahātmā yodha-kṣayaṃ dharmasutasya rājñaḥ ||
Sañjaya nói: Chúa tể xứ Madra cũng bắn bốn mũi tên, hạ gục bốn con tuấn mã của Yudhiṣṭhira. Giết xong ngựa, Śalya—bậc đại hồn—liền bắt đầu tàn phá hàng ngũ chiến sĩ của vua Yudhiṣṭhira, người con của Dharma; hành động ấy làm tăng sức ép đạo lý của chiến tranh khi nhắm vào khả năng cơ động và sự che chở của nhà vua, chứ không chỉ thân thể của ngài.
संजय उवाच
The verse highlights how warfare often escalates by attacking a leader’s supports (like chariot-horses) rather than only the leader, raising ethical tension: tactical necessity in battle can conflict with ideals of restraint and dharma, especially when it endangers many by disabling a king’s protection and mobility.
Śalya, king of Madra, shoots four arrows and kills Yudhiṣṭhira’s four chariot-horses. After disabling the chariot, he proceeds to begin slaughtering Yudhiṣṭhira’s warriors, intensifying the combat around the Pandava king.