Shloka 8
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
एतत् ते देवदेवस्य माहात्म्यं कथितं प्रभो । कपर्दिनो गिरीशस्य महाबाहो जनार्दन,प्रभो! महाबाहु जनार्दन! यह मैंने आपके समक्ष जटाजूटधारी देवाधिदेव गिरीशके माहात्म्यका वर्णन किया है
etat te devadevasya māhātmyaṃ kathitaṃ prabho | kapardino girīśasya mahābāho janārdana ||
Nārada nói: “Muôn tâu Chúa tể, nay con đã thuật lại trước Ngài sự vĩ đại của Đấng Thần trên các thần—Kapardin, Girīśa (Śiva). Hỡi Janārdana tay mạnh, đó là bản tường thuật thiêng liêng về uy linh của Ngài mà con đã dâng trình.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the religious value of hearing and transmitting māhātmya—sacred accounts of divine greatness—here emphasizing reverence for Śiva (Devadeva) while addressing Kṛṣṇa (Janārdana), reflecting a harmonizing, devotional ethic.
Nārada concludes (or pauses) his narration by telling Janārdana that he has finished recounting the greatness of Śiva, identified by epithets Kapardin and Girīśa.