Shloka 48
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
षष्टिवर्षसहस्राणि दिवमावसते च स:,प्रजानाथ! वह साठ हजार वर्षोतक स्वर्गमें निवास करता है और वहाँ वीणा, वल्लकी, वेणु आदि वाद्योंके मनोरम घोष तथा सुमधुर शब्दोंद्वारा उसे सोतेसे जगाया जाता है
ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi divam āvasate ca saḥ | prajānātha |
Aṅgiras nói: “Hỡi Chúa tể muôn loài, người ấy cư ngụ trên cõi trời suốt sáu vạn năm. Nơi đó, người được đánh thức khỏi giấc ngủ bởi âm vang êm dịu và những thanh âm ngọt lành tuyệt mỹ của các nhạc khí như vīṇā, vallakī và veṇu.”
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the karmic fruition of merit: righteous conduct can yield prolonged heavenly enjoyment, depicted through refined, uplifting sensory experiences (melodious music) rather than coarse pleasure.
Aṅgiras describes to the addressed ‘Lord of creatures’ that a certain person attains heaven for sixty thousand years, where celestial musicianship (vīṇā, vallakī, veṇu) provides sweet sounds that even awaken him from sleep—an image of honored, blissful residence in svarga.