दक्षिणोत्तरभागे तु सरयूतमसावधिः । एतत्क्षेत्रस्य संस्थानं हरेरन्तर्गृहं स्थितम् । मत्स्याकृतिरियं विप्र पुरी विष्णोरुदीरिता
dakṣiṇottarabhāge tu sarayūtamasāvadhiḥ | etatkṣetrasya saṃsthānaṃ harerantargṛhaṃ sthitam | matsyākṛtiriyaṃ vipra purī viṣṇorudīritā
اس کے جنوبی اور شمالی پہلوؤں پر حد سرَیُو اور تمسا (ندیوں) سے مقرر ہے۔ یہ مقدس کھیتر کی ساخت ہری کے اندرونی آستانے کی مانند قائم ہے۔ اے وِپر! وشنو کی یہ پوری مچھلی کی صورت والی بتائی گئی ہے۔
Agastya (contextual; until explicit speaker change at 68)
Tirtha: Ayodhyā-kṣetra (Sarayū–Tamasā maryādā)
Type: kshetra
Listener: Vipra (brāhmaṇa)
Scene: Aerial sacred-map vision: Ayodhyā-kṣetra outlined by two rivers, with the overall perimeter forming a fish silhouette; within it, a radiant ‘inner house’ of Hari glows at the center, pilgrims moving along ghāṭas.
Holy geography is theology made visible: Ayodhyā is presented not merely as a town but as Hari’s intimate residence, sanctified by rivers and form.
Ayodhyā-kṣetra, bounded by the Sarayū and Tamasā rivers, is glorified as Viṣṇu’s own city.
No explicit ritual is stated here; it provides a sacred topography for pilgrimage orientation.