ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तंकेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तंकेन महात्मना
īśvara uvāca | tato gacchenmahādevi uttaṃkeśvaramuttamam | tasyaiva dakṣiṇe bhāge nātidūre vyavasthitam | sthāpitaṃ ca svayaṃ bhaktyā uttaṃkena mahātmanā
ایشور نے فرمایا: پھر، اے مہادیوی، بہترین اُتّنگیشور کے درشن کو جانا چاہیے۔ وہ اسی کے جنوبی حصے میں، زیادہ دور نہیں، واقع ہے؛ اور مہاتما اُتّنگ نے خود بھکتی کے ساتھ اس کی پرتِشٹھا کی تھی۔
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Uttaṅkeśvara
Type: temple
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: Śiva (Īśvara) instructs Devī, pointing toward a southern shrine; a modest liṅga-temple labeled Uttaṅkeśvara stands nearby, with a sage-figure Uttaṅka shown in a vignette installing the liṅga with folded hands.
Devotion can sanctify geography: a devotee-established liṅga becomes a lasting tīrtha for others.
Uttaṅkeśvara in Prabhāsa-kṣetra, established by the sage/devotee Uttaṅka.
A pilgrimage instruction is given: ‘one should go’ to Uttaṅkeśvara; ritual details follow in subsequent verses.