क्षेत्रं पापहरं ज्ञात्वा तत्र प्रातिष्ठदीश्वरम् । मुक्तश्चैवाभवत्पापात्तस्मात्पुत्रवधोद्भवात्
kṣetraṃ pāpaharaṃ jñātvā tatra prātiṣṭhadīśvaram | muktaścaivābhavatpāpāttasmātputravadhodbhavāt
اس مقدّس کھیتر کو گناہ ہَرنے والا جان کر اُس نے وہاں ایشور کی پرتِشٹھا کی؛ اور بیٹے کے قتل سے پیدا ہونے والے اُس گناہ سے وہ یقیناً آزاد ہو گیا۔
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra (context of Mānavīśvara-māhātmya)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A remorseful king/pilgrim in Prabhāsa installs a Śiva-liṅga with ritual vessels; the atmosphere is penitential yet hopeful, with the kṣetra’s sanctity radiating as the burden of sin lifts.
A tīrtha’s sanctity (kṣetra-māhātmya) works with sincere corrective action to dissolve accumulated sin.
Prabhāsa-kṣetra as a pāpa-hara kṣetra, centered on Mānavīśvara (Īśvara installed there).
Establishing Īśvara (liṅga-pratiṣṭhā) at the holy kṣetra as an act of prāyaścitta.