तेषां हिताय मे ब्रूहि निर्वाणं रसमुत्तमम् । आदाविह शरीरं तु अक्षय्यं तु यथा भवेत्
teṣāṃ hitāya me brūhi nirvāṇaṃ rasamuttamam | ādāviha śarīraṃ tu akṣayyaṃ tu yathā bhavet
ان کی بھلائی کے لیے مجھے وہ اعلیٰ ‘رَس’ بتائیے جو نروان تک لے جائے—اور یہ بھی کہ ابتدا میں یہ جسم یہاں کیسے پائیدار اور اَکشَی (ناقابلِ زوال) ہو سکے۔
Devī
Tirtha: Brahmakuṇḍa (contextual)
Type: kund
Listener: Bhagavān (teacher)
Scene: Devī requests the ‘supreme essence’ leading to nirvāṇa; the teacher-figure raises a hand in instruction; a subtle inner-light motif emanates from the Brahmakuṇḍa waters, suggesting the shift from alchemical elixir to spiritual rasa.
The highest ‘medicine’ is liberation-oriented wisdom; even bodily well-being is sought as a support for dharma and realization.
Brahmakuṇḍa at Prabhāsa Kṣetra, whose water is being framed as a true, higher ‘rasāyana’.
No explicit ritual; it requests the method/teaching for attaining the ‘supreme rasa’ culminating in nirvāṇa.