Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 49
अथवा दक्षसंशप्तेनेन्दुना निष्प्रभेणच । तत्र देवि प्रभा लब्धा तेन प्राभासिकं स्मृतम् । प्रोद्दधे भारती देवी ह्यौर्वाग्निं वडवानलम्
athavā dakṣasaṃśaptenendunā niṣprabheṇaca | tatra devi prabhā labdhā tena prābhāsikaṃ smṛtam | proddadhe bhāratī devī hyaurvāgniṃ vaḍavānalam
“یا پھر: جب دکش کے شاپ سے چاند بے نور ہو گیا، اے دیوی، اس نے وہیں اپنی روشنی دوبارہ پائی؛ اسی لیے اسے ‘پرابھاسِک’ یاد کیا جاتا ہے۔ وہیں بھارتی دیوی نے اوروَ آگنی، یعنی سمندر کی باڑوانل آگ کو بھی ظاہر کیا۔”
Śiva (deduced)
Tirtha: Prābhāsika (Prabhāsa)
Type: kshetra
Listener: Devī
Scene: The Moon, once dim, is shown regaining a silver halo above Prabhāsa, while beneath the ocean a fierce horse-faced/submarine blaze (Vaḍavānala) flares; Bhāratī Devī manifests the fire as a cosmic act.
FAQs
A kṣetra becomes famed as a place of restoration—where lost splendor returns and divine powers manifest for cosmic balance.
Prabhāsa/Prābhāsika Kṣetra, associated with the Moon’s regained radiance and the manifestation of Vaḍavānala.
No direct prescription is stated; the verse provides mythic causation for the site’s sanctity.