Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 151
ऋषयश्च ततः सप्त वसिष्ठात्रिपुरोगमाः । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैः स्वस्ति स्वस्तीति वादिनः । वेदोक्तिभिरथाग्र्याभिर्वालखिल्याश्च तुष्टुवुः
ṛṣayaśca tataḥ sapta vasiṣṭhātripurogamāḥ | tuṣṭuvurvividhaiḥ stotraiḥ svasti svastīti vādinaḥ | vedoktibhirathāgryābhirvālakhilyāśca tuṣṭuvuḥ
پھر وِسِشٹھ کی پیشوائی میں سات رِشیوں نے طرح طرح کے ستوتر پڑھ کر اُس کی ستائش کی، اور ‘سْوَسْتی! سْوَسْتی!’ پکارتے رہے۔ نیز والکھلیہ رِشیوں نے بھی وید کی برگزیدہ اُکتیاں لے کر اُس کی مدح کی۔
Narrator
Tirtha: Prabhāsa Kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (implied continuation of address)
Scene: Seven sages led by Vasiṣṭha chant diverse hymns; Vālakhilyas—tiny ascetic seers—join with choice Vedic utterances; the word ‘Svasti’ appears as luminous syllables radiating outward.
FAQs
Auspicious speech (svasti) and Vedic-aligned praise are portrayed as dhārmic responses that invite harmony and protection.
Prabhāsa-kṣetra remains the sacred narrative setting, where cosmic events and divine praise elevate the place’s māhātmya.
Stotra and Vedic recitation (vedokti) are implied; no specific vrata or donation is detailed.