एतस्मिन्नेव काले तु कर्णयोस्ते समागतः । पठतां द्विजमुख्यानां ध्वनिर्वेदपुराणयोः
etasminneva kāle tu karṇayoste samāgataḥ | paṭhatāṃ dvijamukhyānāṃ dhvanirvedapurāṇayoḥ
اسی وقت تمہارے کانوں تک معزز برہمنوں کی ویدوں اور پرانوں کی تلاوت کی آواز پہنچ گئی۔
Narrator (contextual Purāṇic narrator, likely Sūta/Lomaharṣaṇa tradition)
Tirtha: Kedāra (contextual)
Type: kshetra
Listener: nareśvara (king) addressed in later verse; narrative continues
Scene: A quiet sacred precinct at night: eminent brāhmaṇas seated in rows recite Veda and Purāṇa; their voices travel through the temple corridors, awakening the listener’s devotion.
Hearing sacred recitation (śravaṇa) is itself transformative and can redirect a life toward dharma.
Not specified in this verse; the scene transitions toward a Śiva temple and Kedāra context in subsequent verses.
Implicitly, listening to Vedic-Purāṇic recitation is praised as a dharmic practice, though no formal rite is commanded here.