धरण्युवाच । कालनेमिर्हतो योऽसौ विष्णुनाप्रभविष्णुना । उग्रसेनसुतः कंसः संभूतः स महासुरः
dharaṇyuvāca | kālanemirhato yo'sau viṣṇunāprabhaviṣṇunā | ugrasenasutaḥ kaṃsaḥ saṃbhūtaḥ sa mahāsuraḥ
دھرتی نے کہا: “وہ کالنیمی جسے وِشنو—وہی قادر و ناقابلِ مغلوب وِشنو—نے قتل کیا تھا، وہی اُگرسین کا بیٹا کَنس بن کر پھر پیدا ہوا ہے؛ وہ بڑا اَسُر ہے۔”
Dharaṇī (Earth/Bhūmi)
Listener: Brahmā (Padmajā, Caturvaktra)
Scene: Bhū-devī addresses Brahmā: Kālanemi, once slain by Viṣṇu, has reappeared as Kaṃsa, son of Ugrasena—an ominous revelation in a divine council.
Adharmic forces recur in new forms, but divine power (Viṣṇu) remains the ultimate protector of dharma.
No tīrtha is specified in this verse; it is mythic background supporting the chapter’s sacred teaching.
None; the verse identifies a cosmic threat (Kaṃsa) as part of the narrative.