तासां ज्येष्ठतमा साध्वी सतीनाम शुचिस्मिता । बभूव कन्यका सर्वैर्गुणैर्युक्ताऽयतेक्षणा
tāsāṃ jyeṣṭhatamā sādhvī satīnāma śucismitā | babhūva kanyakā sarvairguṇairyuktā'yatekṣaṇā
ان میں سب سے بڑی نیک سیرت کنواری ستی نام کی تھی، پاکیزہ اور نرم مسکراہٹ والی؛ وہ ہر خوبی سے آراستہ اور لمبی، دلکش آنکھوں والی تھی۔
Sūta
Listener: Ṛṣayaḥ / dvijāḥ
Scene: Portrait-like description of Satī: eldest daughter, virtuous, with a pure gentle smile and long graceful eyes, radiating auspicious serenity.
Satī is presented as an ideal of purity and virtue, grounding the later sacred narrative in dharmic character.
Not directly; this verse characterizes Satī within the broader Hāṭakeśvara-kṣetra narrative frame.
None.