न हिंसया विनाऽस्माकं यतः स्यात्प्राणधारणम् । तस्माद्ब्रूहि महाभागे किञ्चिन्मम सुखावहम् । उपदेशं सुधर्माय हिंसकस्यापि देहिनाम्
na hiṃsayā vinā'smākaṃ yataḥ syātprāṇadhāraṇam | tasmādbrūhi mahābhāge kiñcinmama sukhāvaham | upadeśaṃ sudharmāya hiṃsakasyāpi dehinām
کیونکہ تشدد کے بغیر ہماری جان کی بقا قائم نہیں رہ سکتی۔ پس اے نیک بخت خاتون، مجھے کوئی ایسی بات بتاؤ جو میرے لیے خیر و عافیت لائے—سچے دھرم کی نصیحت، حتیٰ کہ اُن جسم داروں کے لیے بھی جو ہنسا کرنے والے ہیں۔
Vyāghra (the tiger)
Type: kshetra
Scene: A tiger, troubled by the paradox of survival through violence, addresses a compassionate cow (Nandinī) in a forest setting, seeking a dharmic instruction that can still bring well-being.
Even those trapped in harmful conduct can seek guidance, and Dharma provides remedial paths suited to one’s condition.
The narrative is steering toward a particular forest Liṅga whose darśana and circumambulation grant release.
No ritual yet; it is a request for upadeśa (instruction) and a workable dharmic remedy.