वज्रपातोपमं वाक्यं तेऽपि तस्य निशम्य तत् । बाष्पपर्याकुलैरास्यै रुरुदुः शोकसंयुताः
vajrapātopamaṃ vākyaṃ te'pi tasya niśamya tat | bāṣpaparyākulairāsyai ruruduḥ śokasaṃyutāḥ
اس کے کلمات بجلی کے وار کی مانند تھے؛ انہیں سن کر وہ بھی۔ آنسوؤں سے چہرے بے قرار ہو گئے، غم سے بھر کر وہ رونے لگے۔
Narrator (Purāṇic narrator voice)
Scene: Listeners react to the king’s account as if struck by lightning; ministers and prince weep openly, faces drenched, hands trembling, bodies bent in sorrow.
Karmic consequences can strike suddenly; shared grief can awaken a search for sacred remedies taught in māhātmyas.
Not named in this verse.
None.