यः करोति व्रतं तस्य फलं स्याद्बहुपुण्यदम् । यः पुनर्व्रतमेतद्धि कुरुते दिनपंचकम् । उपवासपरस्तस्य फलं शतगुणं भवेत्
yaḥ karoti vrataṃ tasya phalaṃ syādbahupuṇyadam | yaḥ punarvratametaddhi kurute dinapaṃcakam | upavāsaparastasya phalaṃ śataguṇaṃ bhavet
جو یہ ورت رکھتا ہے، اسے ایسا پھل ملتا ہے جو بہت سا پُنّیہ عطا کرتا ہے۔ اور جو اسی ورت کو پانچ دن تک، روزے میں لگن کے ساتھ، انجام دے—اس کا اجر سو گنا ہو جاتا ہے۔
Sūta (deduced; Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narration commonly via Sūta to ṛṣis)
Type: kshetra
Listener: Rājendra (king)
Scene: A devotee marks five consecutive days of observance—fasting, prayer, and restraint—while a narrator proclaims the hundredfold fruit.
Sincere, sustained observance—especially with disciplined fasting—multiplies the merit of a sacred vow.
This verse focuses on the vrata’s fruit rather than naming a specific tīrtha; it appears within a Tīrthamāhātmya setting that frames vows as part of pilgrimage-dharma.
To perform the vow for five consecutive days, with emphasis on upavāsa (fasting).