शक्तिनायुध्य गंगिन्याश्चिक्षेप कृष्णप्रेरिताः । सरथं च सयंतारं चक्रे तं भस्मसात्क्षणात्
śaktināyudhya gaṃginyāścikṣepa kṛṣṇapreritāḥ | sarathaṃ ca sayaṃtāraṃ cakre taṃ bhasmasātkṣaṇāt
کِرشن کی ترغیب سے دیوی لشکروں نے اپنی شکتیوں اور ہتھیار پھینکے؛ اور ایک ہی لمحے میں اسے—رتھ اور سارَتھی سمیت—راکھ بنا دیا۔
Narrator (Purāṇic narrator; speaker not explicit in the snippet)
Scene: A coordinated volley of śaktis and celestial weapons, launched under Kṛṣṇa’s prompting, incinerates the foe along with chariot and charioteer in a flash, leaving ash swirling.
Adharma, however fortified, is swiftly consumed when divine will supports righteous victory.
This verse sits within a Tīrthamāhātmya frame, but the specific tīrtha is not named in the shloka itself.
No direct ritual (snāna, dāna, japa, vrata) is prescribed in this verse.