बुद्धिर्हि द्विविधा देहे देया ग्राह्या विशुद्धिदा । संसारविषया त्याज्या परब्रह्मणि सा शुभा
buddhirhi dvividhā dehe deyā grāhyā viśuddhidā | saṃsāraviṣayā tyājyā parabrahmaṇi sā śubhā
جسمانی حالت میں عقل دو طرح کی ہے: ایک ترک کرنے کے لائق اور ایک اختیار کرنے کے لائق، جو پاکیزگی عطا کرتی ہے۔ جو عقل دنیاوی موضوعات میں لگی ہو اسے چھوڑ دو؛ جو پرَب्रह्म میں ٹھہرے وہ مبارک ہے۔
Skanda (deduced from Nāgarakhaṇḍa–Māhātmya didactic narration style)
Type: kshetra
Scene: A pilgrim at a sacred ford holding a lotus (pure buddhi) in one hand and letting go of a chain of worldly objects with the other; above, a luminous formless Brahman symbolized by a radiant void or jyoti.
Choose discernment that leads to purity: abandon worldly fixation and cultivate intellect anchored in the Supreme.
No tīrtha is named; the verse offers philosophical guidance consistent with tīrtha-māhātmya’s goal of inner purification.
No external ritual; it prescribes inner discrimination (viveka) and reorientation of buddhi toward Parabrahman.