क्रोधाभिभूते विप्रे तु तडित्कोटिसभप्रभम् । सूर्येन्दुवह्निसंयोगाद्गुणत्रयसमन्वितम्
krodhābhibhūte vipre tu taḍitkoṭisabhaprabham | sūryenduvahnisaṃyogādguṇatrayasamanvitam
مگر جو برہمن غضب سے مغلوب ہو، وہ کروڑوں بجلیوں کی سی چمک کے ساتھ دہک اٹھتا ہے۔ سورج، چاند اور آگ کے سنگم سے وہ تینوں گُنوں سے آراستہ ہوتا ہے۔
Skanda (deduced from continuing exposition on yajñopavīta’s potency)
Listener: vipra/viprendra (addressed)
Scene: A consecrated brāhmaṇa, eyes blazing in anger, radiates a storm of lightning-like brilliance; behind him a cosmic mandala shows the sun, moon, and sacrificial fire interlinked, symbolizing guṇa-traya.
Sacred power is real and intense; when joined with anger it becomes dangerously blazing—hence self-control is essential to dharma.
No specific tīrtha is named in this verse; it continues the chapter’s spiritual-ritual exposition.
No direct new ritual act is prescribed here; it provides a doctrinal description (symbolic/energetic) connected to the sacred thread and inner discipline.