एकोद्दिष्टं न शंसंति सपिण्डीकरणं परम् । कस्मात्तत्र प्रकर्तव्यं वदैतन्मम विस्त रात्
ekoddiṣṭaṃ na śaṃsaṃti sapiṇḍīkaraṇaṃ param | kasmāttatra prakartavyaṃ vadaitanmama vista rāt
بعض لوگ ایکودِشٹ نذر (ekoddiṣṭa) کی تحسین نہیں کرتے، اور بعض سپِنڈی کرن (sapiṇḍīkaraṇa) کو اعلیٰ تر رسم کہتے ہیں۔ پھر وہاں اسے کیوں کرنا چاہیے؟ یہ بات مجھے تفصیل سے بتائیے۔
Ānarta (continuing inquiry)
Scene: A scholastic ritual debate scene: the king gestures toward two symbolic ritual trays—one labeled ekoddiṣṭa (single piṇḍa focus) and another sapiṇḍīkaraṇa (multiple piṇḍas/ancestral line)—asking the sage to reconcile differing opinions.
Ritual authority is clarified through reasoned inquiry: correct ancestral rites depend on context and scriptural intent.
No explicit tīrtha is named in this verse.
It raises the issue of performing ekoddiṣṭa and/or sapiṇḍīkaraṇa and asks why one is required in that specific case.