ततः प्रोवाच ते विष्णुः स्वयं चापि महेश्वरः । तथा देवगणाः सर्वे विनयावनता स्थिताः
tataḥ provāca te viṣṇuḥ svayaṃ cāpi maheśvaraḥ | tathā devagaṇāḥ sarve vinayāvanatā sthitāḥ
پھر وشنو نے اس سے کلام کیا اور مہیشور نے بھی خود حاضر ہو کر فرمایا۔ اور دیوتاؤں کے سب گروہ فروتنی سے جھکے ہوئے وہاں کھڑے رہے۔
Narrator (contextual Purāṇic narrator)
Type: kshetra
Scene: A luminous gathering: Viṣṇu and Maheśvara appear before the sage; rows of devas stand with folded hands, heads bowed, embodying humility.
Even the gods model humility; divine guidance supports dharma when a crisis affects the worlds.
The shloka is within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya setting; this verse itself highlights divine intervention rather than naming a particular tīrtha.
None; it is a narrative transition describing the gods’ respectful stance.