यावद्रजस्वला नैव जायते सा निरूपिता । कृत्स्नं दूषयति क्षिप्रं नैव वंशं ममाधमा
yāvadrajasvalā naiva jāyate sā nirūpitā | kṛtsnaṃ dūṣayati kṣipraṃ naiva vaṃśaṃ mamādhamā
جب تک وہ رَجَسْوَلا (بالغہ) ہوتی ہوئی نظر نہ آئے، تب تک وہ مشتبہ ہی ٹھہرتی ہے؛ وہ کمینہ فوراً میری پوری نسل کو آلودہ کر دے گا۔
Viśvāmitra (continuing)
Type: kshetra
Scene: A king or noble figure speaks in agitation about the uncertainty of a young girl’s maturity, fearing disgrace to his lineage; interior palace setting, tense gestures, worried attendants.
It reflects the Purāṇic emphasis on safeguarding family dharma and social order through perceived eligibility and propriety.
None in this verse; it is a social-narrative passage within Tīrthamāhātmya.
No ritual is prescribed; the verse expresses a concern about marital suitability and its impact on lineage.