यादृशं ते द्विजश्रेष्ठ दृश्यते पार्थसंस्थितम् । किं ब्रह्मणा स्वयं विप्र त्वमेवं प्रतिबोधितः
yādṛśaṃ te dvijaśreṣṭha dṛśyate pārthasaṃsthitam | kiṃ brahmaṇā svayaṃ vipra tvamevaṃ pratibodhitaḥ
“اے دِویج شریشٹھ، تم میں جو حال دکھائی دیتا ہے—پہاڑ کی طرح ثابت و قائم—اے برہمن، کیا خود برہما نے تمہیں اسی طرح بیدار کیا؟”
Ṛtvijaḥ (the priests), addressing the jñānī
Type: peak
Scene: The spokesman gestures as if indicating a mountain, comparing the sage’s inner firmness to a peak; the sage remains still, gaze lowered.
Steady realization appears extraordinary to observers, prompting them to consider divine instruction as its cause—highlighting the role of grace in dharma.
No site is named in this verse.
None; it is an inquiry about the origin of spiritual awakening.