सूत उवाच । आसीत्पुरा महद्वैरं विश्वामित्रवसिष्ठयोः । ब्राह्मण्यस्य कृते विप्राः प्राणान्तकरणं महत् । स सर्वैर्ब्राह्मणैः प्रोक्तो विश्वामित्रो महामुनिः
sūta uvāca | āsītpurā mahadvairaṃ viśvāmitravasiṣṭhayoḥ | brāhmaṇyasya kṛte viprāḥ prāṇāntakaraṇaṃ mahat | sa sarvairbrāhmaṇaiḥ prokto viśvāmitro mahāmuniḥ
سوت نے کہا: قدیم زمانے میں وشوامتر اور وسِشٹھ کے درمیان بڑی دشمنی پیدا ہوئی۔ برہمنیت کے حصول کے لیے، اے برہمنو، اس نے ایسی سخت تپسیا کی جو جان لیوا تھی؛ اور مہامنی وشوامتر کو سب برہمنوں نے اسی حیثیت سے تسلیم کیا۔
Sūta
Listener: Ṛṣis
Scene: Viśvāmitra in fierce austerity—emaciated yet radiant—while the shadow of conflict with Vasiṣṭha looms; surrounding brāhmaṇas acknowledge him as a mahāmuni.
Spiritual status is portrayed as achievable through intense discipline (tapas) and recognized by the community of the wise.
No single tīrtha is named in this verse; it supplies the backstory driving the Sarasvatī-tīrtha episode.
No specific rite; the verse highlights tapas and life-risking austerity undertaken for brāhmaṇya.