एतद्वः सर्वमाख्यातं तस्य लिंगस्य सम्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्
etadvaḥ sarvamākhyātaṃ tasya liṃgasya sambhavam | māhātmyaṃ brāhmaṇaśreṣṭhāḥ sarvapātakanāśanam
اے برہمنوں میں افضل لوگو! میں نے تمہیں اُس لِنگ کی پیدائش اور اس کی عظمت پوری طرح سنا دی ہے—وہ عظمت جو تمام گناہوں کا نाश کرتی ہے۔
Sūta
Type: kshetra
Listener: Brāhmaṇa sages (brāhmaṇeśreṣṭhāḥ)
Scene: A learned narrator addresses assembled brāhmaṇa sages, concluding the account of a self-manifest or divinely established liṅga; the liṅga is implied as a sin-destroying axis of the kṣetra.
Remembering and honoring a tīrtha’s māhātmya supports purification and reinforces dharmic living.
The Amara-liṅga kṣetra/tīrtha of Nāgarakhaṇḍa, praised as sarva-pātaka-nāśana (sin-destroying).
No direct prescription; the verse concludes the narrated māhātmya and emphasizes its purificatory fruit.