अयं साधुरहो कष्टं कष्टमस्य महाजनाः । साधोर्वदंत्येतदपि पापिनां दुर्लभं त्विदम्
ayaṃ sādhuraho kaṣṭaṃ kaṣṭamasya mahājanāḥ | sādhorvadaṃtyetadapi pāpināṃ durlabhaṃ tvidam
“ہائے، یہ نیک آدمی کیسا دکھ اٹھاتا ہے—کتنا سخت ہے!”—یوں بڑے لوگ ایک صالح کے بارے میں کہتے ہیں۔ مگر گناہ گاروں میں تو یہ (نیکی کی شہرت) بھی نہایت نایاب ہے۔
Nandabhadra
Scene: A compassionate assembly where elders (mahājanas) speak softly about a suffering sādhu; the sādhu remains composed, radiating inner steadiness despite outer hardship.
Even when the virtuous suffer, their goodness is recognized; true virtue itself is rare and should not be abandoned for comfort.
No tīrtha is referenced.
None.