Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 26
त्वं साक्षात्परमः पूज्यः कुरु कार्यमिदं हि नः । अथ वा पीडितान्दृष्ट्वा सामान्यानपि पंडिताः । स्वप्राणैरपि त्रायांति परमेतन्महाफलम्
tvaṃ sākṣātparamaḥ pūjyaḥ kuru kāryamidaṃ hi naḥ | atha vā pīḍitāndṛṣṭvā sāmānyānapi paṃḍitāḥ | svaprāṇairapi trāyāṃti parametanmahāphalam
تو براہِ راست اعلیٰ ترین تعظیم کے لائق ہے؛ پس ہمارے لیے یہ کام انجام دے۔ اور حقیقت یہ ہے کہ دانا لوگ بھی، عام مخلوق کو مصیبت میں دیکھ کر، اپنی جان کی پروا کیے بغیر ان کی حفاظت کرتے ہیں؛ یہی سب سے بڑا پھل ہے۔
Indra
Scene: A supplicant group addresses a revered figure (Manmatha or a powerful being in context) requesting decisive help; in the background, distressed common folk are shown, and the ideal of risking one’s life to protect them is highlighted.
FAQs
Protecting the distressed is a supreme dharmic act; compassion and courageous aid generate great spiritual merit.
No specific tīrtha is cited; the verse teaches dharma through exhortation.
None; it emphasizes ethical duty (rakṣā/aid) rather than ritual.