फेनपाः फेनजं लिंगं नाम चापि सुदुर्विदम् । कपिलो वालुकालिंगं वरदं च जपन्हरम्
phenapāḥ phenajaṃ liṃgaṃ nāma cāpi sudurvidam | kapilo vālukāliṃgaṃ varadaṃ ca japanharam
فینپاؤں نے جھاگ سے پیدا لِنگ بنایا—اس کا نام بھی نہایت دشوار فہم ہے۔ کپِل نے ریت (والُکا) کا لِنگ بنایا اور اسے ‘وَرَد’ یعنی عطا کرنے والا، اور ‘جپ ہَر’ یعنی جپ کا بوجھ دور کرنے والا/جپ کو کمال تک پہنچانے والا کہہ کر جپا۔
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced)
Tirtha: Phena-ja liṅga (name ‘Sudurvidam’) and Kapila’s Vāluka-liṅga (‘Varada’, ‘Japa-hara’)
Type: ghat
Scene: Phenapas raise a shimmering foam-liṅga at the edge of churning water, its form half-emergent and mysterious; sage Kapila, tawny and ascetic, shapes a liṅga from sand on a riverbank, offering water and chanting, naming it Varada and Japa-hara.
Śiva accepts diverse modes of worship; sincere practice like japa is sanctified and brought to fruition by his grace.
No single tīrtha is explicitly named in this verse; it continues a catalog of liṅga manifestations.
Japa is alluded to through the epithet “Japa-hara,” but no detailed prescription is given.