धूर्जटिः परिपृछ्येति हृष्टं वैकुंठनायकम् । ब्रह्माणं चापि पप्रच्छ ब्राह्मं तेजः समेधते
dhūrjaṭiḥ paripṛchyeti hṛṣṭaṃ vaikuṃṭhanāyakam | brahmāṇaṃ cāpi papraccha brāhmaṃ tejaḥ samedhate
یوں دھورجٹی (شیو) نے مسرور ویکنٹھ نائک سے دریافت کیا، پھر برہما سے بھی سوال کیا؛ اور برہما کا برہمی تیج اور زیادہ بڑھ گیا۔
Narrator (Skanda to Agastya, Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī (contextual)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (frame; not explicit in verse)
Scene: Śiva (Dhūrjaṭi) turns from Viṣṇu (Vaikuṇṭhanāyaka) to Brahmā (Vidhi) in a luminous hall; as questions are asked, Brahmā’s aura brightens visibly.
Sacred dialogue among divine powers signifies coordinated preservation of dharma; honoring Brahmā elevates spiritual radiance.
The larger discourse belongs to Kāśī’s sacred narration, though this verse focuses on the divine council rather than a named site.
None; it is a narrative link describing inquiries to Viṣṇu and Brahmā.