एकदा माधवे मासि तृतीयायामुपोषिताः । रात्रौ जागरणं कृत्वा नृत्यगीतकथादिभिः
ekadā mādhave māsi tṛtīyāyāmupoṣitāḥ | rātrau jāgaraṇaṃ kṛtvā nṛtyagītakathādibhiḥ
ایک بار ماہِ مادھو (ویشاکھ) میں تیسری تِتھی کو انہوں نے اُپواس رکھا؛ اور رات بھر جاگَرَن کرتے ہوئے رقص، گیت اور دھرم کتھا وغیرہ سے گھڑیاں بھر دیں۔
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa context, typically Skanda speaking to Agastya)
Scene: A Kāśī night-vigil in a decorated maṇḍapa: devotees fasting on tṛtīyā, singing and dancing to sacred narration through the night, lamps flickering, Gaṅgā breeze implied.
Devotion is strengthened through disciplined vows—fasting and a night-long vigil dedicated to sacred arts and remembrance.
The broader setting is Kāśī (Vārāṇasī) in the Kāśīkhaṇḍa, where such vows are portrayed as especially fruitful.
Upavāsa (fasting) on Tṛtīyā and jāgaraṇa (night vigil) accompanied by devotional song, dance, and sacred storytelling.