सामोवाच । येनेदं भ्रश्यते विश्वं योगिभिर्यो विचिंत्यते । यद्भासा भासते विश्वं स एकस्त्र्यंबकः परः
sāmovāca | yenedaṃ bhraśyate viśvaṃ yogibhiryo viciṃtyate | yadbhāsā bhāsate viśvaṃ sa ekastryaṃbakaḥ paraḥ
سام نے کہا: جس کے سبب یہ کائنات فنا ہو کر لَے میں چلی جاتی ہے، جسے یوگی دھیان میں رکھتے ہیں؛ جس کی تجلی سے سارا جہان روشن ہے—وہی ایک برتر تریَمبک ہے۔
Sāma (personified Sāmaveda/Śruti)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Sage/audience
Scene: Personified Sāmaveda praises Tryambaka: the universe shining by His light, and collapsing back into Him at dissolution; yogins meditate on the radiant form.
The universe depends on Śiva’s light for its manifestation and returns to Him at dissolution; yogic contemplation reveals Him as the supreme reality.
Within Kāśīkhaṇḍa, the underlying frame is Kāśī’s Śaiva supremacy, but the verse itself is a universal hymn and does not name a particular tirtha.
No explicit prescription; it highlights yogic contemplation (dhyāna/vicāra) as a mode of approach.