विष्ठागर्ते च निरये स्वयं पतति दुर्मतिः । आभूतसंप्लवं यावत्ततः स्याद्ग्रामसूकरी
viṣṭhāgarte ca niraye svayaṃ patati durmatiḥ | ābhūtasaṃplavaṃ yāvattataḥ syādgrāmasūkarī
وہ بدعقل خود ہی گندگی کے گڑھے والے دوزخ میں جا گرتی ہے؛ اور قیامتِ کائنات (پرلَے) تک پھر وہ گاؤں کی مادہ سور بن جاتی ہے۔
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: A dark pit of filth (viṣṭhā-garta) as naraka; the sinner falling by her own momentum; transition to rebirth as a village sow amid human settlement outskirts.
Adharma leads to degrading states of suffering; vivid naraka imagery is used to deter betrayal and moral collapse.
No tirtha is named; the verse is part of Kāśī Khaṇḍa’s ethical instruction.
None; it describes karmic retribution.