नामश्रवणमात्रेण यस्य विश्वेशितुर्विभोः । महापातकविच्छेदः स विश्वेशोऽस्तु ते हृदि
nāmaśravaṇamātreṇa yasya viśveśiturvibhoḥ | mahāpātakavicchedaḥ sa viśveśo'stu te hṛdi
اُس قادرِ مطلق وِشوِیشِتَر پرمیشور کے نام کا محض سُننا ہی بڑے بڑے گناہوں کو کاٹ دیتا ہے—وہی وِشوِیش تمہارے دل میں بسے۔
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa)
Tirtha: Kāśī (Viśveśvara/Viśvanātha-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Bhūpāla (king) addressed as ‘te’
Scene: A devotee hears the Name ‘Viśveśa’; dark clouds of sin disperse; within the heart-lotus a radiant liṅga/Śiva form appears, blessing with abhaya.
Nāma-śravaṇa itself is purifying; devotion begins with hearing and culminates in inner transformation.
Kāśī, through the salvific Name and presence of Viśveśa.
Nāma-śravaṇa (hearing the divine Name) is explicitly praised as a purifier.