विद्याधरैः सगंधर्वैर्यक्षरक्षोप्सरोगणैः । गुह्यकैश्चारणैर्भूतैः शेष वासुकि तक्षकैः
vidyādharaiḥ sagaṃdharvairyakṣarakṣopsarogaṇaiḥ | guhyakaiścāraṇairbhūtaiḥ śeṣa vāsuki takṣakaiḥ
وِدیادھروں کے ساتھ گندھرو ں، یکشوں، راکشسوں اور اپسراؤں کے جتھوں نے؛ گُہیکوں، چارنوں اور بھوتوں نے؛ اور شیش، واسُکی اور تکشک جیسے ناگوں نے—
Narrator (within Kāśīkhaṇḍa tradition: Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: A vast celestial assembly: Vidyādharas and Gandharvas in the sky, Yakṣas and Rākṣasas at the margins, Apsarases in dance, Guhyakas and Cāraṇas chanting, Bhūtas as Śiva’s retinue, and the great nāgas—Śeṣa, Vāsuki, Takṣaka—coiled like living pillars around the radiant center.
Devotion transcends species and realm—celestials, spirits, and nāgas alike converge in sacred reverence.
The Kāśīkhaṇḍa framework points to Kāśī as the sanctified locus where universal worship is envisioned.
None directly; the verse enumerates participants in the act of collective veneration.