वन्ध्या च दुर्भगा नारी काकवन्ध्या मृतप्रजा । मृतवत्सा महादुष्टा स्नात्वा कुण्डे शिवाग्रतः । पूजयेदेकचित्तेन स्नानमात्रेण शुद्ध्यति
vandhyā ca durbhagā nārī kākavandhyā mṛtaprajā | mṛtavatsā mahāduṣṭā snātvā kuṇḍe śivāgrataḥ | pūjayedekacittena snānamātreṇa śuddhyati
خواہ وہ بانجھ عورت ہو، بدقسمت عورت ہو، جسے ‘کاکا وَندھیا’ کہا جاتا ہو، جس کی اولاد مر گئی ہو، جس کا دودھ پیتا بچہ مر گیا ہو، یا جو بڑی گناہگار ہو—وہ شیو کے حضور اس کنڈ میں غسل کرے اور یکسو دل سے پوجا کرے؛ محض غسل سے ہی وہ پاک ہو جاتی ہے۔
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Dharmāraṇya Khaṇḍa)
Tirtha: Śiva-kuṇḍa (Indreśvara precinct)
Type: kund
Scene: A group of women—some sorrowful, some stigmatized—approach the kuṇḍa near a Śiva shrine. They bathe, then offer bilva and lamps with intense concentration; their faces shift from grief to calm purity.
The tīrtha’s sanctity and Śiva’s presence are portrayed as universally purifying, transcending social stigma and personal misfortune.
The sacred kuṇḍa (pond) before Śiva in the Indreśvara/Jayaṃteśa context of Dharmāraṇya Khaṇḍa.
Bathe in the kuṇḍa and then worship Śiva with eka-citta (single-pointed devotion).