अथवा विनिवेद्यं च क्रियते यत्परस्परम् । अनिवेद्य च तां राजन्कुर्वाणो विघ्नमेष्यति
athavā vinivedyaṃ ca kriyate yatparasparam | anivedya ca tāṃ rājankurvāṇo vighnameṣyati
یا پھر، اے بادشاہ! لوگوں کے باہمی معاملات میں جو کچھ کیا جائے، وہ پہلے اُس دیوی کے حضور نذر و گزارش کر کے ہی کیا جائے۔ جو بغیر نذر کیے اقدام کرے گا، وہ رکاوٹوں سے دوچار ہوگا۔
Unspecified narrator within Dharmāraṇyakhaṇḍa (deductively a Purāṇic teacher addressing a King)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: Rājā (King)
Scene: A king listens as a sage instructs that all mutual dealings must be preceded by offering to the presiding Devī; a small shrine in a forest-kshetra, with ritual tray ready, suggesting ‘permission before action’.
Begin undertakings with reverent offering and acknowledgement of the Goddess; negligence invites obstacles.
Dharmāraṇya is the implied sacred setting; the verse focuses on ritual protocol rather than naming a separate tīrtha.
To 'vinivedya'—formally offer/submit first to the Goddess before proceeding with actions.