शुम्भो डिम्भश्च रौद्रश्च प्रह्लादश्चासुरोत्तमः । दण्डपाणिर्विपाणिश्च सिंहवक्त्रस्तथानघ
śumbho ḍimbhaśca raudraśca prahlādaścāsurottamaḥ | daṇḍapāṇirvipāṇiśca siṃhavaktrastathānagha
“(اسی طرح) شُمبھ اور ڈِمبھ کے گھروں میں، رَودر کے گھر میں، اور پرہلاد—اسوروں میں سب سے برتر—کے گھر میں؛ دَṇḍپانی اور وِپانی کے گھروں میں، اور سِمھ وَکتر کے گھر میں بھی، اے بےگناہ۔”
Narrator (contextual; likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Even celebrated or powerful figures (named as ‘foremost’) are not beyond the consequences of adharma and violence.
The Revā Khaṇḍa’s sacred landscape (Revā/Narmadā) forms the setting, but the verse itself is a narrative enumeration.
None; the verse continues the listing within the episode.