अतिपुण्यो गिरिश्रेष्ठो यस्माद्भरतसत्तम । अस्मान्नित्यं भवेद्राजन्सर्वपापक्षयंकरः
atipuṇyo giriśreṣṭho yasmādbharatasattama | asmānnityaṃ bhavedrājansarvapāpakṣayaṃkaraḥ
اے بھارتوں میں برتر! چونکہ یہ پہاڑ نہایت پُنّیہ والا اور پہاڑوں میں افضل ہے، اس لیے اے راجن، ہمارے جیسے لوگوں کے لیے یہ ہمیشہ تمام گناہوں کا نِستار کرنے والا ہے۔
Sūta (deduced)
Tirtha: Amarakāṇṭaka
Type: peak
Listener: Rājā (also addressed ‘bharata-sattama’)
Scene: Amarakāṇṭaka is shown as a majestic, sanctified mountain radiating a gentle light; pilgrims and sages feel their burdens lift as they approach, symbolizing continual sin-destruction.
Association with a supremely holy kṣetra functions as ongoing purification and supports the path of dharma.
Amarakaṇṭaka, described as ‘giriśreṣṭha’—the foremost sacred mountain.
No explicit ritual is stated; the verse emphasizes the inherent purificatory power of the place.