देवतानां गुरुं शास्त्रं परमं सिद्धिकारणम् । श्रुत्वेश्वरमुखात्पार्थ मयापि तव कीर्तितम्
devatānāṃ guruṃ śāstraṃ paramaṃ siddhikāraṇam | śrutveśvaramukhātpārtha mayāpi tava kīrtitam
یہ شاستر دیوتاؤں کا گرو ہے اور سِدھی کی برترین علت ہے۔ اے پارتھ! اِیشور کے دہنِ مبارک سے سن کر، میں نے بھی اسے تیرے لیے بیان کیا ہے۔
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced; verse frames transmission from Īśvara)
Listener: Pārtha (Arjuna)
Scene: Skanda seated as teacher, addressing Pārtha; behind Skanda a subtle vision of Īśvara (Śiva) as the original source, indicating a lineage of revelation; palm-leaf manuscripts and a calm hermitage setting.
Scriptural teaching, received through authentic transmission, functions as a divine guru and leads to siddhi.
No site is named; the verse legitimizes the Revā Khaṇḍa teaching by tracing it to Īśvara.
Śravaṇa (hearing) from an authoritative source and kīrtana/proclamation as dharmic transmission.